the_riel_thing
#architectuur #cityscape #urbex #citylife #landscape #city #architecture #abandoned #verlaten
Blog over de stad, de gebouwen die er staan en mensen die er wonen.
Blogging about the city, buildings, architecture, inhabitants, citylife and cityscapes.
Search
Additional pages
- My posts with English translation
- My favorite photos (by others) on Flickr
- My favorite tweets (by others)
- Music / Muziek
- Mies van der Rohe
- Langere teksten in het Nederlands
- 11 (fijne dingen uit 2011/best of 2011)
- Leeslijsten / reading lists
the_riel_thing
Loading Tweet...
Je kunt me vinden op
Posts van anderen
-
-
-
Wat zou ik toch vrolijk worden als ik een dergelijk gebouw ergens tegen zou komen. Het doet me ergens denken aan de bekende...
-
Prime real-estate by sjb5 on Flickr.
-
-
Greater London Type map Ursula Hitz
-
by dylankasson
-
Mies van der Rohe’s Barcelona Pavillion (1929)
-
Vacant, White and Unhinged on Flickr.
-
Een stijve nek voor de rest van de dag is gratis.
At the market, you’ll get your dollar’s worth.A stiff neck for the rest of the day is free.
Valencia, Mercado Central, a set on Flickr.
Voor de verdachte werd het idee van het vagevuur steeds beter zichtbaar. Hier moest hij dus doorheen voordat hij in de hel terecht kwam. Hij hoopte op een lange rechtzaak.
For the suspect, the idea of purgatory was increasingly visible. Here he had to go through before he ended up in hell. He hoped for a long trial.
theabsolution:
(via United States Federal Courthouse / H3 Hardy Collaboration Architecture)
Raar gebouw met rare ramen. Maar in de cité Pablo Picasso, dus ik zie het gelukkig helemaal verkeerd.
Strange building with strange windows. But in the cité Pablo Picasso, so I‘m probably seeing it all the wrong way.
Les Tours Aillaud (tours nuages) - Cité Pablo Picasso, Nanterre (92), 2012. by Martin ARGYROGLO on Flickr.
Lege ruimte en een levende stad
De projectontwikkelaar in mij ziet de plek en denkt: Mooie plek, goed bereikbaar, geen hinder van omwonenden, kopen, slopen en bouwen.
Het spreekt in Nederland welhaast vanzelf dat ruimte die er is, gebruikt, gevuld moet worden, zeker in stedelijk gebied. En of je er nou gaat wonen of werken, vol moet het. Ik vraag me alleen maar af of het ook echt moet.
Moeten we de inwoners van de stad steeds meer voor hun deur en op hun bord schuiven? Hebben we de stad niet al veel te vol gemaakt? Vluchten mensen met kinderen en een beetje poen naar plekken waar dat volle gevoel minder is? En belasten we de gebieden en de mensen die er zich het minst tegen kunnen verzetten, niet onevenredig veel?
“Ik wil een levende stad”, las ik laatst iemand zeggen. Ik denk dat ik zou kiezen voor prettig levende mensen.
EMPTY SPACE AND A LIVING CITY
The developer in me sees the place and think: Nice place, good access, no interference from and for neighbors; buy, demolish and build.
It goes without saying that in the Netherlands, almost all available space is used, or wille be filled, particularly in urban areas. And whether you‘re going to live or work there, all space must be used. I‘m just wondering if that is really necessary.
“I want a living city,” I recently read someone say, in defense of more building activity in a neighbourhood. I think I would opt for comfortable living people.
Midden in de stad
Je ziet het niet
maar 200 meter achter me
is een stad van net geen 150.000 inwoners.
In de verte roept een andere stad
die deze kant op wil komen.
Dit stuk van de stad is nog niet in gebruik
op de steiger geen visser
noch reiger.
Zelfs het water weet nog niet
hoe het zich moet gedragen
en ligt er stilletjes bij.
Mooi asbest is niet lelijk
Maar of het mooi is, of niet, is de kwestie helemaal niet. Hoe je het eraf haalt, weet ik, denk ik. Maar hoe kom je ervan af?
Asbestos isn’t always ugly
But if it is beautiful or not, is not the issue. How do you get it off, I know, I think. But how do you get rid of it?
De plantsoenendienst probeerde de parkeergarage aan het zicht te onttrekken.
The Parks Department tried to hide the parking garage from view.
Kevin Cooley- Found Landscape
Niemand wil hier weg
Niemand wil hier weg
en niemand wil ook dat ze weg moeten.
In belevings- en architectuuronderzoeken
worden buurten als deze,
naoorloogse noodwoningen
steeds als waardevol gescoord.
Ze staan er terwijl ze al weg hadden moeten zijn,
althans dat was het idee.
Hoe anders dan dingen die er staan waarvan velen vinden
dat ze allang weg hadden moeten zijn.
Niemand wil ze weg
en niemand wil hier weg.
Het is hier gewoon keigezellig.
Bij het bouwen van de maquette, vielen de model-huisjes steeds om.
De bewoners durven nog steeds niet hun fiets tegen de muur te zetten.
When building the model, the structures kept tumbling over.
The residents still do not dare park their bikes against the wall.A.L.X architect label xain “On the cherry blossom” Japan
Toen de boerenzoon zijn stadse appartement betrok en daarna de schuur bekeek, waande hij zich even thuis, op het erf. En toen keek hij voorbij de schuur.
When the farmer’s son moved into his city apartment and then looked at the barn, he thought himself somewhat at home. And then he looked beyond the barn.
Bloor_IMG_4956_DxO on Flickr.
Ik schrok wakker. Ik keek uit het raam en zag stad, zover het oog reikt. Gerustgesteld ging ik weer liggen en een vredige slaap kwam over me.
I woke up. I looked out the window and saw the city, and only city, as far as my eyes could see. Reassured, I lied down and a peaceful sleep came over me.
(via keepitabstract)
Blauw voor groen
Met collega’s in de auto hadden we het over wonen op een woonboot in Amsterdam. Alle voordelen passeerden de revue: zo heerlijk vrij te wonen, op je eigen plekje aan (in) het water, geen last hebben van anderen en anderen niet van jou, en toch midden in de stad, dat was toch eigenlijk geweldig! Naar het platteland verhuizen voor de rust was dan eigenlijk niet meer nodig… en dat zette me aan het denken.
Kunnen we niet al het groen in Nederland vervangen door water, dus door het blauw? Iedereen vindt het leuk om aan het water te wonen (liefde voor het water zit blijkbaar toch nog in onze genen), het uitzicht is fantastisch wijds en wordt niet ruw onderbroken door bomen en struiken, en de burenliefde wordt niet op de proef gesteld doordat er een stukje rustig kabbelend water tussenzit. Iedereen een cursus varen en zwemmen op kosten van de overheid, wat weer goed is voor de beweging en dus tegen de te dikke kinderen, en het probleem van de luchtverontreiniging door uitlaatgassen is ook meteen weer opgelost!
Moet je je eens bedenken wat dit voor mogelijkheden biedt in Nederland: we krijgen er ineens ontzettend veel ruimte bij om te ‘bebouwen’ (het Groene Hart wordt de Blauwe Kern), Nederland stroomt nooit meer over want de waterberging kan niet beter en je baby wordt vanzelf in slaap gesust door hetzelfde kabbelende water dat ervoor zorgt dat je die huilbaby van de buren niet meer hoort. Het beheer van de natuur en de openbare ruimte kost veel minder geld, dat we met z’n allen lekker aan andere dingen kunnen uitgeven. En als we heel eerlijk zijn: aan het water wonen geeft toch wel een beetje dezelfde status als wonen aan de gracht in Amsterdam.
Zullen we dan maar beginnen met graven?
“You have to remember, I’ve killed people. I was in the army”
-“You were an army doctor”
“I have had bad days”
John Watson en Sherlock Holmes
Brug met onregelmatige ritmes
A bridge with irregular rhythms
12 Plays
Het gesodemieter begon pas goed toen ik blauwe activiteiten in de rode zone ging doen. Dat was natuurlijk niet de bedoeling. En dat werd me door de rode mensen uitentreuren uitgelegd. Ik zag uiteindelijk groen en geel van ergernis. Opnieuw werd ik erop gewezen dat ik van de juiste kleur moet zijn, anders ziet een ander me niet staan.
3 ZONES • 3 COLORS • 1 NEIGHBORHOOD: The Superkilen park divided into 3 zones and colors (red, black and green). Each zone color facilitates different activities.
Check out the amazing Superkilen project at Topotek1
